Η μέρα τρέχει, 
ξυπόλητη, αποφασιστική, 
καταπατώντας τους ανθρώπους
και τις επιθυμίες, 
τις λύπες και τις άχρηστες νίκες. 
Το αντιμετωπίζω όσο μπορώ
αλλά παραμένω φυλακισμένος 
ανάμεσα στα εργαλεία 
του ηλιοβασιλέματος. 
Χάνομαι, αλλά και
γεννιέμαι ξανά, 
σαν ένα λυπημένο δάκρυ.
Στη ροή της ύπαρξης, 
κάθε βράδυ δημιουργεί την ημέρα, 
τίποτα δεν σταματά 
και η ζωή συνεχίζεται 
όπου κι αν βρίσκεστε, όπου κι αν πάτε. 
Και κάθε ξύπνημα είναι μια νέα εμπειρία 
για να ζήσουμε
και να κρατήσουμε
τις αποσκευές της ψυχής μας.

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Στη ροή της ύπαρξης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *