Με σπαραγμό ψυχής
χαρτογράφησα
το γέλιο σου..
Στέκεις εκεί σιμά μου
βουβή, ανάερη, σιωπηλή.

Πέρασα μέσα απο τα μάτια σου
πολλούς παγωμένους
παραλλήλους.
Ενσαρκώνεις την μοναξιά
της θυσίας,
του φθόνου,
της ικεσίας.

Είσαι εκεί απρόσιτη
ανάμεσα
στις μοσχοβολιές της Ανοιξης.
Εξαγόρασα
την ομορφιά σου
σε αρχαία πορνεία
και νταραβέρισα
το λάγνο σου κορμί
σε ανήλιαγα δωμάτια
της σκέψης μου
και σε μουχλιασμένα κρεβάτια.

Τις τύψεις για χάρη σου
εξημέρωσα.
Η συνέπεια
της αναπαραγωγής
θαμμένοι οι ρόλοι
της μοίρας μου.

Οδηγώ την αλήθεια
Στις ακτές της αθωότητας
μια Συμπτωματική απάθεια
και μια αδιάφορη παραφροσύνη
μια ατελείωτη και αδίστακτη αντίρρηση
της συμπόνιας ή του οίκτου.

Τα σημάδια μου
Υπέρβαση
του μυαλού μου
σε άλλες σφαίρες
και εσύ
κάπου βαθιά μέσα μου
να μένεις
να κοιτάζεις
με αχανές βλέμμα
αυτήν την μυσταγωγία
της ψυχής μου…

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Μυσταγωγία Ψυχής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *