Είμαστε έρημοι στην απέραντη αιωνιότητα.
Η ομορφιά μας δεν θα βρεθεί ξανά ποτέ
και πουθενά.
Ούτε στο μαρμάρινο θησαυρό μας θα ακούγεται
Η παράδοξή μας τιμή στρέφεται στη σκόνη
και σε στάχτη πνίγεται όλη μας η λαγνεία
για ηδονές και πλούτη.
Στάζει το δέρμα μας σαν πρωινή δροσιά
ενώ η ψυχή μας εμφανίζεται

σε κάθε πόρο με στιγμιαίες πυρκαγιές
ο αδυφάγος χρόνος μας καταβροχθίζει
λυγίζοντας τις απολαύσεις μας
με σκληρή διαμάχη
μακράν και πέρα απο τις
σιδερένιες πύλες της ζωής.

Και ταύτα πάντα Θάνατος διαδέχεται…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *