Ο σπόρος πάντα βλασταίνει …
Πέρα από τον λήθαργο και
Από τις ομίχλες.
Απορρέει απελευθερωμένος
και με τα ασημένια του φτερά,
αισθάνεται το υγρό χώμα
που είναι φυτευμένος
εκεί που δονείται,
η ροή του Σϋμπαντος.

Από εκείνο το άπειρο μέρος
που με κάνει να τρέμω
Πλημμυρίζοντας
τις αισθήσεις μου,
σαν την ηχώ μιας στιγμής
ενος εφήμερου χρόνου.

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Ηχώ ενος εφήμερου Χρόνου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *