Η ψυχή μας τρυπημένη
απο στεναγμούς
και το πάθος
της αρτηριακής
μελαγχολίας.
Η κλινική δυστυχία
διαλύει την στοχαστική
ύλη μέσα απο τα
μεγάλα ποτήρια των
ψεμάτων.

Είμαστε κενοί
αλαλλάζοντες
κώδωνες μέσα
σε εναν κόσμο
που κοιμάται…
Μια παράξενη
απώλεια μας οδηγεί απο
το ανύπαρκτο στο
ανύπαρκτο, στην δίνη
του κενού ονείρου.

Η ψυχή μας
περιπλανιέται
στην ομίχλη
που τα διαγράφει όλα.
Η ζωή
και η μοναξιά
μπερδεύονται.
Υποφέροντας
την σκουριά και
την συνωμοσία των
σιωπών…

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Η συνωμοσία των σιωπών…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *