Σώμα ρηχό
κενό δοχείο
μιας άτυχης ειμαρμένης μοίρας
ρημαγμένο
που ταξιδεύει
τους καημούς
σε απόμερους αρσανάδες
και κρυφά αραξοβόλια.
Απελπισμένα χρόνια
γυμνά
δίχως χθές
καί σήμερα
και ενα αύριο

θολωμένο απο την άχλη
της χασούρας της
μνήμης.
Χέρσα γή
πέρα απ όλους
τους νικημένους ουρανούς
κρατάει στωικά
τήν ἀνάμνηση
των
ρηξικελεύθων
παθών,

χνάρια αφήνει
στην σιωπή
ενώ ο αδηφάγος χρόνος
με προδοτικό ρόλο
απωθεί την απουσία
για αμίλητη ἀγάπη
και
εντάφια σιωπή…

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Εντάφια σιωπή…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *