Τα χρόνια περνούν γρηγορα
ο άνεμος στο πρόσωπο πάντα
αφήνει ίχνη
απο σιωπές
και αναμονές.
Ο θόρυβος του ανέμου
έρχεται χωρίς φωνή,
η σιωπή
απορροφά
μια μοναξιά

σιγά σιγά
θολώνει το γυαλί
της ομίχλης της μνήμης
του Χθές.
Αγνωστες
συντεταγμένες
στην ακρίβεια
του Απείρου.

Δεν είναι τίποτα περισσότερο
από την έκκληση μιας εξέλιξης
που χάνεται στην φωτιά
του ονείρου.
Μια ατελής περιπλάνηση στον άνεμο,
τον ναυτικό της λήθης,
ζητάμε να βρούμε αυτήν την
άλλη πλευρά της ζωής
όπου οι καταιγίδες διαγράφουν
καμπύλες
και τα ημιτελικά όνειρα
πάνε μακριά, αόρατα
στον ορίζοντα.

Copyright ® Evaggelos Iliopoulos
All Rights Reserved

Ημιτελή Ονειρα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *