Οι ψίθυροι μας σπινθήρες
καίνε τόσο γρήγορα την αθωότητα
και μας βυθίζουν στην αισθησιακή μαγεία
ενός πρωινού που δεν έχει χαράξει
μέσα στο λυγμό της σκοτεινής λήθης
που σπάει στη σιωπή.
Η νύχτα είναι ντυμένη με ορμητικές επιθυμίες,
βρίσκοντας τις αναμνήσεις που δεν πεθαίνουν,
όνειρα που ξαναγεννιούνται χωρίς απαντήσεις,
εκεί είναι η η υπερβολική – συναινετική
αφύπνιση της απληστίας.
Αλαργινοί κόσμοι ονείρων

που συνορεύουν με την ψευδαίσθηση
ένα αδυσώπητο κενό
που βλάπτει τις αισθήσεις
εκεί ανάμεσα στα ρουμπίνια
και τα ζαφείρια της θλίψης
κοιμάται ο λόγος για το συναίσθημα.

Αλαργινοί κόσμοι ονείρων

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *