Δεν υπάρχουν ζώνες ασφαλείας
Κανένας για να βοηθήσει
Δεν υπάρχει χώρος σε σένα
σε αυτόν τον τρομακτικό κόσμο
Απόσταση μακριά από το γέλιο και τη χαρά
Δεν υπάρχει αγάπη και φροντίδα
ή ενθαρρυντικά λόγια

Έχεις ζήσει ζωντανά στη μοναξιά
Δεν αξιώνεις τίποτα ,
μόνος και μόνο γυμνός
Να κυνηγάς τις ερινύες
και τις πλημμύρες του φόβου …

Σε ένα κενό σπατάλης Χρόνου
έγινες έρημο φάντασμα
από την υπερηφάνεια
και την αλαζονεία σου.

Ένας άνθρωπος
της άσκοπης δυστυχίας
για πάντα στη σκλαβιά,
στη μιζέρια και στο φόβο .

Ζείς μέσα στον κόσμο
της κενότητας.

Στο μυαλό σου που
είναι γεμάτο ομίχλη
Αρωγή και θεραπεία
μπορεί σίγουρα να κερδίσει
Ακολουθώντας τον
ετοιμοθάνατο εγκέφαλο.

Βαριές αναπνοές
σκονισμένα όνειρα
γεμάτα εφιάλτες.
σταθεροί τρομοκράτες
της σχιζοφρένειάς σου.

Δεν υπάρχει άλλη ελπίδα να βρεις
Στο μπερδεμένο μυαλό σου
Δεν υπάρχει θεραπεία
Για να θεραπεύσεις
το πεπρωμένο σου.

Διαβρώνεις μέρα με τη μέρα
Μέχρι να ξεθωριάσεις
Οι συνεχείς κλησεις στο
υποσυνειδητό σου
σου φέρνει κακές ψευδαισθήσεις
μια πνευματική κατεδάφιση.

Απελπισία σε περιβάλλει σαν ένα πέπλο
Στον τοίχο του πόνου είσαι καρφωμένος
Έτσι λοιπόν στο τέλος θα πεθάνεις από φόβο
Επειδή είσαι τρελός και κανείς δεν νοιάζεται
για σένα.

Διαχωρισμός προσωπικότητας
Περιορισμένη σε ένα σώμα
Προσπαθώντας να βρείς χώρο
Στο ψυχολογικό σου λαβύρινθο.

Ο κόσμος σου ζεί μέσα σε ένα
θυμό, υποφέρεις απο πόνο και θλίψη
Προσδοκώντας να φτάσεις μια ζωή πέρα
Περιμένεις τον παράδεισο να έρθει
χαμένος για πάντα μέσα στην
χαοτική παραμόρφωσή σου.

Copyright ® Βαγγέλης Ηλιόπουλος
All Rights Reserved

Δύσμοιρε Ανθρωπε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *